کس و کار

کس و کار. [ ک َ س ُ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) کس کار. خویشان و بستگان و ملازمان و کسانی که در زندگی شخص وارداندو به نحوی به شخص و زندگیش علاقه دارند. ( فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ). رجوع به کس و ترکیبات آن شود.

(کَ سُ ) (اِمر. ) (عا. ) قوم و خویش.

( اسم ) خویش و قوم خویشاوند.

(عا.)
قوم و خویش.

💡 شمر خزاعی و نوکر و کس و کارش موذی همچون عقار بند و افاعی

💡 تو ای فلان و ریاست که هر کس و کاری مرا بخاک ره او بشمرند بسیار است

💡 چون فقیران شوند با هم یار مالداران شوند بی کس و کار