ژنی

💡 مگر به بال و پر بیخودی رسم جایی وگرنه نقش قدم چاه بیژنی است مرا

💡 گاهی نگون به چاه زنخدان چو بیژنی گه درگشاد تیر بلا همچو آرشی

💡 هان ای بهار، مرد خرد شو که در جهان بند است بیژنی و مغاک است رستمی

💡 از تنور رزق تا قرصی برون می آورم بیژنی گویا برون از قعر چاهی می کشم

💡 که چون تو سواری هژبر افکنی سرافرازگردی و شیر اوژنی

💡 شد به هامون با همه شیر او ژنی هر طرف سرگرم در صید افکنی