چلی

چلی. [ چ ِ ] ( حامص ) به معنی حمق و بی عقلی. ( غیاث ازجهانگیری ) ( آنندراج ). خلی. چلمنی. احمقی و دیوانگی، ابلهی. سفاهت. و رجوع به چلی کردن شود. || بعضی به معنی نامردی نوشته اند. ( غیاث ) ( آنندراج ).
چلی. [ چ ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان طیبی گرمسیری بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان که در 11 هزارگزی جنوب باختری لنده و 72 هزارگزی شمال راه شوسه بهبهان واقع است. کوهستانی و گرمسیر است و 150 تن سکنه دارد. آبش ازچشمه. محصولش غلات، پشم و لبنیات. شغل اهالی زراعت وحشم داری، صنایع دستی زنان بافتن قالی، قالیچه، گلیم و جوال و راهش مالرو است. ساکنین این آبادی از طایفه طیبی میباشند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).

(چِ ) (حامص. ) ۱ - احمقی، بی عقلی. ۲ - دیوانگی، سفاهت.

۱ - احمقی بیعقلی. ۲ - دیوانگی سفاهت.
دهی از دهستان طبیبی گرمسیری بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان

احمقی، بی عقلی.
دیوانگی، سفاهت.

💡 قِسّیس‌وار بر تن از آن حلقه حلقه‌ها شکل صلیب و نقش چلیپا نهاده‌ای

💡 دل که به تسبیح داشت در خم زنار بست سر که به محراب بود پیش چلیپا نهاد

💡 نیست معشوقی همین زلف چلیپا داشتن دردسر بسیار دارد پاس دلها داشتن

💡 شکسته خاطر از آنرو شدم که بر رویت شکست دست صبا طره چلیپا را

💡 ترسم که من از عشق تو شیدا گردم وز زلف چلیپای تو ترسا گردم

💡 از دیر برون آمد ترسا بچه ای سرمست بر دوش چلیپائی خوش جام مئی بر دست