چشم پیش

چشم پیش. [ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از شرمنده و خجل باشد. ( برهان ). شرمنده و خجل و شرمسار. ( ناظم الاطباء ).

( ~. ) (ص مر. ) (کن. ) شرمنده، خجل.

شرمنده، شرمسار، خجل: کنون از تنگدستی چشم پیشم / که شرم است از هواخواهان خویشم (نزاری: مجمع الفرس: چشم پیش ).

( صفت ) شرمنده خجل.

(کن.)
شرمنده، خجل.

💡 باد پیمایی که دریا رانمی آرد به چشم پیش روشن گوهران عمر حبابی نیستش

💡 ای نور چشم و دلها چون چشم پیشوایی وی جان بیازموده کورا تو جانفزایی

💡 چرا بهم نزند چشم پیش او نرگس اگرنه خیره شدش دیده در تامل او

💡 خودبین چنان شدی که ندیدی مرا بچشم پیش هزار دیدهٔ بینا چه می‌کنی

💡 از لب لعلت نپرهیزم بدور آن دو چشم پیش مستان پارسایی خوش نمی آید مرا