پیچی

پیچی. [ چی / پیچ ْ / چی ] ( اِ ) لقمه. پیتی. پیته. رجوع به لقمه و رجوع به پیتی شود.

لقمه پیتی

💡 از برای آن که بیرون زین بیابانش برد چون منار سامره، پیچیده ره بر گردباد

💡 پس فلان پیچید و خود را هیچ کرد و آنچنان هیبت فلان راگیج کرد

💡 به درمان دل بی‌تاب درمانده است مژگانش زبان این رگ پیچیده را نشتر نمی‌داند

💡 بگزید دلبری و بپیچید سر ز ما شرم و حیا ز روی من خسته دل نداشت

💡 می شود کان بدخشان خاک راه از سایه اش بس که خون خلق بر دامان او پیچیده است