معنی پرکاوش | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

پرکاوش. [ پ َ / پ ِ وِ ] ( اِمص مرکب ) بریدن شاخهای زیادتی است از درخت انگور و درختان دیگر.( برهان ). بریدن و پیراستن شاخهای زیاده. ( رشیدی ).

(پَ وِ ) (اِ. ) پیرایش درخت، بریدن شاخه های زیادی درخت.

بریدن شاخه های زیادی درخت، پیراستن درخت.

( اسم ) بریدن شاخهای زیادتی از درخت انگور و درختان دیگر بریدن و پیراستن شاخهای زیادی.

پیرایش درخت، بریدن شاخه‌های زیادی درخت.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 گلبنان را نموده پیرایش تاک‌ها را بداده پرکاوش