پرشکوه

💡 پرشکوه دلی دارم از خون جگر لبریز لبریز چو گردد خم شاید که کند سر ریز

💡 لبی پرشکوه از یاران بی‌مهر و وفا دارم دلی صد پاره از زخم زبان آشنا دارم

💡 سلطان شاه مشرب کم کبر و پرشکوه دارای داد گستر جم قدر یم نوال

💡 می نویسم خط بیزاری دل پرشکوه را با هوس پیوند دارد، نیست با او نسبتم

💡 چو کاکل فشان گشتی آن پرشکوه تو گفتی که روییده سنبل ز کوه