پرستشگر

پرستشگر. [ پ َ رَ ت ِ گ َ ] ( ص مرکب ) عابد. پرستنده. || خادم. چاکر. پرستنده:
ترا صدهزاران پرستشگرند
که از وی [ ابن یامین ] در آن کار چابکترند.شمسی ( یوسف و زلیخا ).

(پَ رَ تِ گَ ) (ص فا. ) ۱ - عابد. ۲ - چاکر، خادم.

۱. پرستنده، عابد.
۲. [قدیمی] خادم، خدمتکار، چاکر.

خادم، عابد، خدمتکار، پرستنده
( صفت ) ۱- پرستنده عابد. ۲- چاکر خادم خدمتکار پرستنده.

عابد.
چاکر، خادم.

💡 پیر چون دید میهمان برجست به پرستشگری میان دربست

💡 روم پس در ببندم بر رخ غیر پرستشگر شوم در گوشۀ دیر

💡 از آن کارها کاختیار آمدش پرستشگری در شمار آمدش

💡 بخواهید مهلت از این قوم تا پرستشگر آییم پیش خدا

💡 چون به شناسایی او پی بری پیش نهی پای پرستشگری

💡 پرستندگان گرچه داری هزار پرستشگران را میفکن ز کار