پایابی

( صفت ) صفت مکانی که چندان گود نباشد.

{neritic} [اقیانوس شناسی] ویژگی ناحیۀ ساحلی تا عمق 200 متر

ویژگی ناحیۀ ساحلی تا عمق 200 متر.

💡 معینست کزین ورطه جان برون نبرم که نیست بحر غمم را بدیده پایابی

💡 کردمی سجده چو ساقی به من آوردی می کشتیی پر که چو بحرش نبود پایابی

💡 بی‌نهایت نبود هیچ بدایت الّا قلزمِ عشق که آن را نبود پایابی

💡 مگر از فیض الهی برسد کام جهان ورنه ای دل تو به بحر غم بی پایابی

💡 غریق ورطه ی دریای هجران کجا یابد که پایابی تمامست