لغت نامه دهخدا
پاتولوژی. [ ت ُ ل ُ ] ( فرانسوی، اِ ) مبحث علل و اعراض امراض.
پاتولوژی. [ ت ُ ل ُ ] ( فرانسوی، اِ ) مبحث علل و اعراض امراض.
(تُ لُ ) [ فر. ] (اِمر. ) = پاتوبیولوژی: مطالعة فرآیند بیماری در یک اندام یا تمامی بدن برای شناخت ماهیت و علت های آن، آسیب شناسی (فره ).
شاخه ای در علم پزشکی که دربارۀ منشاء، علت، و ماهیت بیماری ها بحث می کند، آسیب شناسی، دردشناسی.
( اسم ) مبحث علل و اعراض امراض
مبحث علل و اعراض امراض
پاتوبیولوژی: مطالعة فرآیند بیماری در یک اندام یا تمامی بدن برای شناخت ماهیت و علتهای آن، آسیب شناسی (فره)
💡 برخی آزمایشگاهها که پیشرفته بوده و از نظر فضای آزمایشگاه و دستگاهها گستردهتر هستند، آزمایشات تشخیص طبی و پاتولوژی را باهم انجام میذهند که به آنها آزمایشگاه پاتوبیولوژی گفته میشود.
💡 در سال ۱۹۲۲ از او خواستند تا کشف کند چرا گرسنهماندن باعث کمتر شدن حملات صرع میشود. استنلی، ویلیام گوردون لنوکس را بهعنوان دستیارش استخدام و به مدرسه پزشکی هاروارد آورد تا بر روی رژیم غذایی کتوژنیک که بهنظر میرسید در درمان صرع مؤثر باشد، تحقیق کنند. وی در سال ۱۹۲۵، استادتمام رشتهٔ نوروپاتولوژی در هاروارد شد.