پا زدن

پا زدن. [ زَ دَ ] ( مص مرکب ) بسیار راه رفتن در تجسس چیزی: تمام شهر را پا زدم.
- پا زدن به کسی در حساب؛ به دغلی از حق او کاستن. مبلغی از طلب او را انکار کردن. قسمتی از دَین راانکار کردن.

(زَ دَ ) (مص ل. ) زیان رسانیدن، خیانت کردن.

( مصدر ) ۱- با حرکت پا بجلو رفتن در شنا دو چرخه سواری و غیره. ۲- بسیار راه رفتن در تجسس چیزی: تمتم شهر را پازدم.یا پازدن بکسی ( در حساب ). بدغلی از حساب او کاستن مبلغی از طلب او انکار کردن. پازش ( اسم ) گیاه و علف زیادتی را از میان غله زار کندن و دور افکندن و جین کردن.
بسیار راه رفتن در تجسس چیزی

زیان رسانیدن، خیانت کردن.

💡 ترسم زبان بسوزد اگر گویم آن چه گفت در وقت دست و پا زدن آن سرو خوش خرام

💡 شاهد خامی است دست پا زدن در بند عشق برنمی خیزد صدا چون جوهر از زنجیر من

💡 در کار عشق سعی به جایی نمی رسد در بحر دست و پا زدن از ناشناوری است

💡 دست ولا زدند بدامان شاه عشق بر هر دو عالم از ره تحقیق پا زدند

💡 عیسی به چرخ سود سر از پشت پا زدن این راه دور قطع به یک گام می شود

💡 پوچ است در رهایی ما دست و پا زدن چون بند دست و پای خدایی است بند ما