اطلاق جمع بر تثنیه

[ویکی فقه] اطلاق جمع بر تثنیه به ذکر لفظ جمع و اراده تثنیه اطلاق می شود و از اقسام مجاز لغوی می باشد.
یکی از اقسام مجاز لغوی «اطلاق جمع بر تثنیه» یعنی آوردن جمع و اراده تثنیه است؛
مثال
۱. (ان تتوبا الی الله فقد صغت قلوبکما...)؛ "اگر(شما دو زن) به درگاه خدا توبه کنید(بهتر است) واقعا دلهایتان انحراف پیدا کرده است". در این آیه، «قلوب» که جمع است بر دو قلب اطلاق شده که در واقع «فقد صغت قلباکما» بوده است.۲. (... قالتا اتینا طائعین)؛ "آن دو گفتند فرمان پذیر آمدیم". در این آیه، «طائعین» جمع آمده است؛ در حالی که مقصود وصف زمین و آسمان (تثنیه) است.

💡 ز هر چه نام وجودی برو کنند اطلاق مکن قبول که جز کردگار خواهد ماند

💡 نام قدیم این منطقه که هم‌اکنون به محله‌ای در لاهیجان اطلاق می‌گردد کوبیجار است.

💡 سر آن وحدت اطلاقی کز قید بریست فاش گویم که یکی هست و جزین نیست مفر

💡 يكى از اطلاقات لفظ قضا علم الهى و حشر عند اللهى است كه همه چيز ازازل بر اساس قضاء الهى در مقام جمع و احديت علم الهى، بدون تعين موجود است و از آنمقام علمى به عين بوفق قدر معلوم پياده مى شوند.

💡 (يم ) به طورى كه از متون لغت و كتب حديث استفاده مى شود به معنى (دريا) است،و به رودخانه هاى عظيم همانند نيل نيز اطلاق مى شود.

💡 در اواخر دوره مصر باستان به دریاچه قارون، دریای پیوم می‌گفتند که این همان نامی است که امروزه به شکل فَیّوم درآمده و بر کل این منطقه اطلاق دارد.