وکر

وکر. [ وَ ] ( ع مص ) مهمانی بنای نو دادن. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || مشت بر بینی کسی زدن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). و این تصحیف وکز نیست. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || به آشیانه درآمدن مرغ. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || برجستن کودک. ( منتهی الارب ). || برجستن آهو. ( اقرب الموارد ). || پر کردن مشک و جز آن را. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || شتاب و کوتاه اندام پرگوشت گردیدن شتر ماده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || دویدن اشتر و اسب. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || ( اِ ) وکرة. آشیانه مرغ بر درخت. ( مهذب الاسماء ). آشیانه مرغ که مرغ نباشد دروی. ( غیاث اللغات ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آشیانه ٔپرنده هر جا بوده باشد در درخت یا در کوه اگرچه پرنده در آن نباشد. ( اقرب الموارد ). ج، اَوْکُر، اوکار،وُکور، وُکَر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ):
لفظ چون وکر است و معنی طایر است
جسم جوی و روح آب سایر است.مولوی.خانه های ما بگیرد او به مکر
برکند ما را به سالوسی ز وکر.مولوی.
وکر. [ وَ ک َ ] ( ع اِ ) وَکر. وَکَری ̍. نوعی دویدن. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
وکر.[ وُ ک َ ] ( ع اِ ) ج ِ وَکْر، به معنی آشیانه مرغ. ( منتهی الارب ). || ج ِ وَکْرة، به معنی آشیانه ٔمرغ. ( از اقرب الموارد ). رجوع به وکر و وکرة شود.

(وَ ) [ ع. ] (اِ. ) آشیانة پرنده. ج. اَوْکار.

آشیانۀ پرنده.

آشیانه مرغ، اوکارووکورجمع
(اسم ) آشیان. مرغ (در درخت کوه و جز آن ) جمع: اوکار.
وکور اوکار اوکر

وکر ( به لاتین: Vekre ) یک منطقهٔ مسکونی در نروژ است که در استاینکیر واقع شده است.
وکر ۱۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.

آشیانة پرنده.
اَوْکار.

💡 در رای او بلندی و در طبع او هنر درخلق او بزرگی ودر خوی اوکرم

💡 ندانم کاروان مشک تاتاری رسید از ره ویا چنگی به چین گیسوان مشکبوکردی

💡 گه ‌کنم با غبغبش بازی چو کودک با ترنج گه به زلفش درآویزم چوکرکس با غراب

💡 شه ملوک ملک شاه دادگر ملکی که روزگارش بنده است وکردگار معین

💡 دردا چوکربلا به میان پا نهاد گفت از شرق وغرب امن و امان بر کنار باد