کلمهی «وصایا» جمع واژهی «وصیت» است و به معنای سفارشها، راهنماییها یا دستوراتی است که فرد به دیگران میدهد، به ویژه در هنگام مرگ یا در شرایط خاص. این واژه در زبان عربی از ریشهی «وَصّى» به معنای توصیه یا سفارش کردن گرفته شده است. در فرهنگ اسلامی و دینی، «وصیت» به معنای دستوراتی است که فرد برای امور مالی، خانوادگی یا دینی خود میدهد تا پس از مرگش به آنها عمل شود. به همین دلیل، «وصایا» به مجموعهای از این سفارشها یا دستورات اطلاق میشود. در قرآن کریم و در احادیث دینی، به «وصایا» توجه زیادی شده است و مسلمانان تشویق به انجام وصیت در موقعیتهای خاص میشوند. وصیت ممکن است شامل تقسیم ارث، هدیه دادن مال به نیازمندان، یا توصیههایی برای حفظ اصول اخلاقی و دینی باشد. در متون دینی و فرهنگی، «وصایا» به عنوان راهنماییهای ارزشمندی برای زندگی بهتر و حفظ ارتباط با خدا و دیگران شناخته میشود. در ادبیات فارسی نیز، این واژه به معنای سفارشها یا راهنماییهایی است که فرد به دیگران میدهد. به طور کلی، این واژه به دستورات، توصیهها یا سفارشات مهمی اطلاق میشود که میتواند به زندگی فردی و اجتماعی کمک کند.
وصایا
لغت نامه دهخدا
وصایا.[ وَ ] ( ع اِ ) ج ِ وصیة. ( از اقرب الموارد ). ج ِ وصیت. ( دهار ) ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). اندرزها و پندها و وصیتها. ( ناظم الاطباء ): و او را [ نوشیروان ] خود تصنیفها و وصایاست. ( ابن البلخی ). || ج ِ وصایة. ( ناظم الاطباء ). رجوع به وصایة شود.
فرهنگ معین
(وَ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ وصیت، پندها، اندرزها.
فرهنگ عمید
= وصیت
فرهنگ فارسی
جمع وصیت
(اسم ) جمع وصیت و وصایت
جمله سازی با وصایا
💡 شوقی افندی ربّانی (۱۲۷۶–۱۳۳۶ هجری شمسی، ۱۸۹۷–۱۹۵۷ میلادی) که به شوقی افندی هم شناخته میشود، نوه دختری عبدالبهاء بود، و طبق وصیت نامه عبدالبهاء (الواح وصایا) پس از وی، مسئولیّت رهبری جامعه بهائی را به مدت ۳۶ سال تا درگذشتش بر عهده گرفت.
💡 از وصایای امیرمومنان(ع) به فرزندان: ای فرزندان، با مردمان چنان معاشرت کنید که اگر از ایشان غایب شدید، مشتاقتان شوند. و اگرتان از دست دادند، بر شما بگریند.
💡 از وصایای پیامبر(ص) به امیرمؤمنان علی(ع): ای علی بدترین مردمان کسی است که آخرت خویش به دنیا بفروشد و بدتر از او آن کس که آخرت خویش به دنیای دیگری فروشد.
