وسایط

وسایط. [ وَ ی ِ ] ( ع اِ ) وسائط. ج ِ وسیطة. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). || در تداول فارسی جمع واسطه گفته می شود. ( فرهنگ فارسی معین ).
- وسایط نقلیه؛ هر وسیله موتوری یا غیرموتوری که حمل بار یا انسان کند.
|| ( اصطلاح صوفیه ) اسبابی که به تعلق کردن آن به مراد رسند. ( فرهنگ فارسی معین از تاریخ تصوف تألیف غنی ص 657 ).

(وَ یِ ) [ ع. ] ج. وسیطه، واسطه ها.

۱. [جمعِ واسِطَة] = واسطه
۲. [جمعِ وَسیطَة] = وسیط

جمع واسطه یاوسیط
(اسم ) ۱- جمع وسیطه.توضیح در تداول فارسی جمع ((واسطه ) ) گرفته شود. ۲- اسبابی که بتعلق کردن آن بمراد رسند.

وسیطه؛ واسطه‌ها.

💡 تجلی چون نماید اسم باسط بعبدی اوست در بسط از وسایط

💡 اعیان جمله اشیا کاید ز علم یا عین میدان یقین وسایط اسما بود همیشه

💡 چون کشش از حد و غایت درگذشت هم وسایط رفت و هم اغیار شد

💡 حسن تکلیف این وسایط را سبب شد وگرنه بید می دادت رطب

💡 وسایط هر چه کمتر اشرفست او ز لفطف حق وجودش الطف است او

💡 جریری گوید: الرجاء طریق الزهاد والخوف سلوک الابطال. و هم وی گوید: رویة الاصول باستعمال الفروع و تصحیح الفروع بمعارضة الاصول و لاسبیل الی المقام بمشاهدة الاصول الا بتعظیم ما عظم اللّه من الوسایط و الفروع. و هم جریری گفته: التصوف عنوة و لا صلح.