ورستاد

ورستاد. [ وَ رَ ] ( اِ ) اوقات گذری باشد که به جهت مردم نامرادو طالب علم مقرر سازند. ( برهان ). وظیفه و مقرری و مدد معاش که برای مردم طالب علم برقرار میکنند. ( ناظم الاطباء ). وظیفه. ( برهان ) ( دهار ) ( ناظم الاطباء ). وظیفه مقرر که بدان اوقات گذر کنند. وظیفه ای که برای مستحقان برقرار کنند. ( انجمن آرای ناصری ):
خدایا توئی جمله را دستگیر
ورستاد جودت ز ما وامگیر.عسجدی ( از انجمن آرا ).

(وَ رَ ) (اِ. ) مستمری، جیره.

وظیفه، مستمری، جیره: خدایا تویی جمله را دست گیر / ورستاد جودت ز ما وامگیر (ابوشکور: مجمع الفرس: ورستاد ).
وسیله ای فلزی که کارگران چاپخانه به دست می گیرند و در آن حرف می چینند، ورستاتکا.

مستمری، جیره.

💡 چون شود روزگار استادت خواند باید ز سر ورستادت

💡 این ورستاد را که داد استاد نام آن را عرب وظیفه نهاد

💡 جستن کین من و ملت من اندر آن روز، ورستاد شماست

💡 گر به مکتب وظیفه خواندستی وان ورستاد را نماندستی

💡 این ورستاد مر تراست روان کار فرمودنش بسی آسان

💡 این ورستاد کودکان پند است بنگرد هرکه او خردمند است