ودیعه به معنای امانت و سپردهای است که فردی به دیگری میسپارد. در جوامع مختلف، مفهوم ودیعه به عنوان یک اصل اخلاقی و قانونی شناخته میشود. وقتی شخصی یک ودیعه به دیگری میدهد، این عمل بر اساس اعتماد و احترام متقابل صورت میگیرد. ودیعه میتواند شامل اموال، پول یا هر نوع دارایی دیگری باشد که به عنوان امانت نگهداری میشود. از نظر شرعی و قانونی، نگهداری آن مسئولیت سنگینی است و فرد دریافتکننده باید مراقب باشد تا در حفظ و نگهداری آن دقت کند. در صورت بروز هرگونه خسارت یا کموکسری، فرد باید پاسخگو باشد و در بسیاری از موارد موظف است که آن را به صاحب اصلی برگرداند. فرهنگ آن در جوامع مختلف با توجه به آداب و رسوم منطقهای متفاوت است، اما در نهایت، همواره بر اهمیت صداقت و امانتداری تأکید میشود. این اصل نه تنها در روابط فردی بلکه در تعاملات تجاری و اجتماعی نیز نقش بسزایی دارد.
ودیعه
فرهنگ معین
(وَ عِ یا عَ ) [ ع. ودیعة ] (اِ. ) نک. ودیعت.
فرهنگ عمید
۱. سپرده شده.
۲. (حقوق ) مالی که به امانت نزد کسی بگذارند، سپرده.
فرهنگ فارسی
ودیعت:سپرده شده مالی که امانت نزدکسی بگذارند
( اسم ) مالی که بعنوان امانت نزد کسی گذارند سپرده. جمع: ودایع ( ودائع ).
جمله سازی با ودیعه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ودیعه هستی است این داری ار هوش کجا آدم کند ایندم فراموش
💡 در پایان کتاب ودیعه، آخر قسمت سوّم مشخص شدهاست.
💡 مظهر حق اصل دین معین شریعه آنکه ز حکمش بود برسم ودیعه
