ودیعت

ودیعت. [ وَ ع َ ] ( از ع اِمص، اِ ) ودیعة. امانت. ( غیاث اللغات ). امانت و زنهار و هر چیزی که به کسی بسپارند و در نزد وی امانت گذارند و با نهادن و سپردن و گذاردن ترکیب شود:
ور ودیعت نهند مال یتیم
نزد ایشان غنیمت انگارند.ناصرخسرو.بماندم من و ماند عبدالمجیدی
ودیعت به یزدان پاکش سپردم.خاقانی.به روشن ترین کس ودیعت سپار
که از آب روشن نیاید غبار.نظامی.- ودیعت حیات؛ زندگانی که به منزله امانتی است از طرف حق تعالی. ( فرهنگ فارسی معین ).
|| باران، زیرا که به ابر سپرده شده. || رعیت، زیرا که به پادشاه سپرده شده. ( ناظم الاطباء ).
ودیعة. [ وَ ع َ ] ( ع ص ) مؤنث ودیع. ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) زنهار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). چیز به زنهارداده. ( یادداشت مؤلف ). || امانت. ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). چیزی که نزد امین میسپارند. سپرده. ( از اقرب الموارد ). ج، ودائع. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( مهذب الاسماء ) ( ناظم الاطباء ). امانتی است که نزد غیر سپرده میشود از روی قصد تا او آن را حفظ کند. و فرق میان ودیعه و امانت به عموم و خصوص است. ودیعه خاص است و امانت عام است و حمل عام بر خاص صحیح است و عکس آن صحیح نیست. رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون و تعریفات سیدجرجانی و رجوع به ودیعت شود.

(وَ عَ ) [ ع. ودیعة ] (اِ. ) پولی یا مالی که به امانت سپرده شود.

( اسم ) ودیعه: ورازی که بمنزل. ودیعتی سپرده باشند محافظت آن از اوصاف کرم... یا ودیعت حیات. زندگانی که بمنزل. امانتی است از طرف حق تعالی: وپاینده سلطان برلاس در آنجا ودیعت حیات مستعار باز سپرد. )

ودیعة
پولی یا مالی که به امانت سپرده شود.

💡 ودیعت نهادت فلک در سرشت بسی خوی نیک و بسی خوی زشت

💡 به یاران زبان نصیحت گشاد به هر سینه گنجی ودیعت نهاد

💡 هزار رنگ من و ما ودیعت نفسی‌ست دو دم قیامت روز حساب را دریاب

💡 به زیر سایهٔ حفظ تو چون نیاسایم که خویش را به ودیعت سپرده ام به امین

💡 آنچه در حوصله اوست ودیعت زخدای گر بجبریل کنی قصه برآرد شیون