والامنش

والامنش. [ م َ ن ِ ] ( ص مرکب ) کسی که طبیعت وی عالی بود. ( ناظم الاطباء ). عالی طبع. بلندطبع. صاحب طبع بلند. بلندطبیعت:
بفرمود خسرو که بنهید خوان
بزرگان والامنش را بخوان.فردوسی.والامنشی که پشت در پشت آگاه
بر شاه جهان عزیز و بر صاحب شاه.منوچهری.

(مَ ن ) (ص مر. ) بلندطبع.

ویژگی آن که طبیعت عالی دارد، بلندطبع.

(صفت ) آنکه دارای طبیعت عالی باشد

💡 کز صروف روزگار ایمن بود هر سفله طبع رنج دل باشد نصیب مردم والامنش

💡 زان بزرگ اندیشه والامنش نشگفت اگر پایه ایوان او بر تارک کیوان بود

💡 بدو در دو سالار والامنش هنرورز و بهروز و نیکو کنش