وادار

وادار. ( اِمص مرکب ) برانگیختن. بر کاری داشتن. تشویق. || بازایستاده شدن است از رفتار. ( آنندراج از فرهنگ ترکتازان ). || بازداشت. منع. نهی. || حفظ. ( ناظم الاطباء ).

(ص. ) ناگزیر به انجام کاری یا پذیرش چیزی.

ویژگی آن که به کاری واداشته شده.
* وادار کردن: (مصدر متعدی )
۱. کسی را به کاری برانگیختن، تحریک کردن.
۲. مجبور کردن.

(اسم ) ۱ - تحریک. ۲ - اجبار الزام. ۳ - باز داشت منع نهی.
بر انگیختن بر کاری داشتن

ناگزیر به انجام کاری یا پذیرش چیزی.

💡 آمده خود آفتاب بر فلک دلبری چرخ زنان ذره وار گشته هوادار خویش

💡 گرمی هنگامه حسن از هواداران بود چون کند از ذره قطع آشنایی آفتاب؟

💡 در عالم بی‌رنگی مستی بود و شنگی شیخا تو چو دلتنگی با غم چه هواداری

💡 گشت آن زن به هواداری آن عیسی دم با یتیمان دل افکار پریشان خرم

💡 برنتابد ز بتان جلوه گرفتار کسی صبح را کرده هواداری گل دشمن شمع

💡 رکن دین آصف جم جام عمیدالملک آن که بُود چرخ هوادارش و دوران بنده