هواخواهی

هواخواهی. [ هََ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) طرفداری. دوستی. علاقه. مساعدت. معاضدت. ( یادداشت بخط مؤلف ): آن میل ها و هواخواهی ها که دیده آمده بود بنشست. ( تاریخ بیهقی ). از جانب وی همه راستی و یکدلی واعتقاد راست و هواخواهی بوده است. ( تاریخ بیهقی ).
گر ببینی ز مرغ تا ماهی
همه را باشد این هواخواهی.نظامی.گل کمر بسته در شهنشاهی
خاک چون باد در هواخواهی.نظامی.

۱- هواپرستی ۲-اشتیاق آرزومندی. ۳- عشق محبت. ۴- طرفداری حمایت علاقه مندی هواداری: ومجموع خواتین و شاهزادگان وامرا وارکان دولت را پیشکشهای کرامند گذرانیده و وظیف. هواخواهی و خدمتکاری بجای آورد.

💡 از هواخواهی ثنا می‌گویدت وز سر عجزی دعا می‌گویدت

💡 چه حاصل از هوای وصل جامی گر از جانان هواخواهی نباشد

💡 تا گل به هواخواهی روی تو درآمد نقاش چمن صاحب وجه حسنش کرد

💡 از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفت زود بی برگ ازین دار فنا خواهی رفت

💡 گرچه شاهان به هواخواهی او خاسته اند پیش درویش هواخواه فرو آمده بود