لغت نامه دهخدا
نوبت خانه. [ ن َ / نُو ب َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) نقاره خانه. جائی که در آن موزگان می زنند. ( ناظم الاطباء ). || قراول خانه. جائی که در آن پاسبان منزل دارد. ( ناظم الاطباء ). جایگاه نوبتیان. پاسدارخانه: قاضی را از پیش سلطان ببردند نیم مرده و در نوبت خانه بازداشتند و زر خواستند. ( سیاست نامه از فرهنگ فارسی معین ).