معنی نوابغ | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

نوابغ. [ ن َ ب ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ نابغة. رجوع به نابغة شود.

(نَ بِ ) [ ع. ] (ص. ) جِ نابغه.

= نابغه

جمع نابغه
( صفت ) جمع: نابغه.

جِ نابغه.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 روستای اتابک مهد تولد نوابغ زیادی است، با وجود جمعیت کم روستا افراد بسیاری پزشک، مهندس و نظامی دارد

💡 او را یکی از بزرگترین مفسّرانِ سنتِ تک‌نوازی آلمانی در قرن بیستم و همچنین یکی از نوابغ نوازندگی پیانو در دوران معاصر می‌دانند.

💡 از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مدرسه نوابغ و هارت آو دیکسی اشاره کرد.

💡 با نظم تو گفتهٔ نوابغ با شعر تو چامه ی اخاطل