نقیر و قطمیر

(نَ رُ قِ ) [ ع. ] (اِمر. ) کنایه از: چیز اندک و بی ارزش.

کنایه از: چیز اندک و بی ارزش.

💡 و گفت: به گناه اولین و آخرین من ماخوذم که ابوالقاسم را از عهده نقیر و قطمیر همه بیرون می‌باید آمد و این نشان کلیت بود چون کسی خود را کل بیند و خلایق به مثابت اعضا خود بیند و به مقام المؤمنون کنفس واحدة برسد سخنش این بود که ما اوذی نبی مثل مااوذیت.