حقیر نقیر

حقیر نقیر. [ ح َ رِ ن َ ] ( ترکیب وصفی، از اتباع ) خرد و خوار. ( مهذب الاسماء ).

خرد و خوار

💡 کیست کیهان که نماید برجاه تو بزرگ چیست گردون که نباشد برقدر تو حقیر

💡 لب تشنه سرش را از قفا ببرید شمر دون به چشم آن لعین این فعل عظمی بس حقیر آمد

💡 مسیح برای انسان‌های خوب و زیبا نمرد. این نوع مردن خیلی آسان است. آنچه دشوار است، مردن برای حقیران و فاسدان است. (رودریگز)

💡 زان توده توده، توده مشک آیدم حقیر زین حلقه حلقه، حلقه تنگ آیدم جهان

💡 آزرم دارش ارچه به نزدت بود حقیر وارزان شمارش ار چه به چشمت گران بود

💡 به این آثار موهومی تمیزی گر کنم حاصل به چشم ذره مژگانی کند جسم حقیر من