نفهمی

نفهمی. [ ن َ ف َ ] ( حامص مرکب ) نفهم بودن. فهم نداشتن. بی شعوری. ابلهی. نادانی.

بی شعوری بی خردی. نشان دادن که موضوع را نفهمیده اند: خودت را بنفهمی نزن.

💡 گرفتم اینکه کتاب خرد فروخواندی حدیث شوق نفهمیده‌ای دریغ از تو

💡 بسیر هر دیاری چون کنم میل بره منزل نفهمیده است چون سیل

💡 نهان از تو می‌باختم با تو عشقی تو فهمیده بودی نفهمیده بودم

💡 صد حرف نفهمیده کند بیخبر انشا تا یک سخن از خاطر آگاه برآید

💡 دل گشادی را نفهمیدم درست هم دل پر بار لفظی بود سست

💡 آیینهٔ ما لذت دیدار نفهمید مشتاق تو از دیده حیران گله دارد