نفقات

نفقات. [ ن َ ف َ ] ( ع اِ ) ج ِ نفقة. رجوع به نفقة و نفقه شود.
- نفقات دادن؛: امیر فرمود تا ایشان را نفقات دادند و رها کردند. ( تاریخ بیهقی ص 581 ).
- نفقات کردن؛ خرج کردن. هزینه کردن. صرف کردن: بهر درمی که علی عیسی فرستاد پنجاه درم نفقات بایدکرد یا زیاده تا آن فتنه بنشیند. ( تاریخ بیهقی ص 426 ). این کوشک به چهار سال برآمد و بیرون از حد نفقات کرد. ( تاریخ بیهقی ص 508 ).

(نَ فَ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ نفقه.

جمع نفقه
( اسم ) جمع نفقه: گفت:...از بهر آن می خرم که نفقاتی بحاصل آورم.

💡 شوهرت چون برفت زی عرفات هیچ بگذاشت مر ترا نفقات

💡 مفت زن و زن بمزد گشت و فرو جست از نفقات نهار و لیل زن خویش

💡 نفقات تو اگر چند نه در حکم منی نکنم زانکه بر اینست مرا عادت و خو