نزلی

(نُ ) [ ع - فا. ] (ص مر. ) کنایه از: طفیلی و شکم پرست.

طفیلی وشکم پرست جمع نزلیان: بدفع نزلیان آسمان گیر زجعبه داده جوزارایکی تیر. ( نظامی گنجینه گنجوی.۳۵۸ )

کنایه از: طفیلی و شکم پرست.

💡 سختی راه محبت را دلیل این بس که تو در نخستین منزلی هرچند ره طی می‌کنی

💡 فرستاد نزلی به ترتیب خویش خورش‌ها در آن نزل از اندازه بیش

💡 هر منزلی که دوست در آنجا نزول کرد آمد به پیش و کرد بدو بر سلام دل

💡 باشد امیدی هنوز ار زندگی باشد ولیک آه اگر در منزلی ما صید گورستان شویم

💡 شمعی تو در هر محفلی ناری تو در هر منزلی یکبار سوزد هر دلی، مسکین فغانی بارها