ندب ندب

💡 ای حجت خراسان از ننگ این گروه دین را به شعر مرثیت آور ندب ندب

💡 در آن سوگ و عزاداری پرشور، صدای ندب ندب مردم از دوردست‌ها به گوش می‌رسید که نشان از شدت غم و اندوه فراوان داشت.

💡 شاعر با کلمات سوزناک خود، تصویری از ندب ندب و زاری‌های بی‌پایان زنی را ترسیم کرد که عزیزش را در میدان جنگ از دست داده بود.

💡 شنیدن صدای ندب ندب و ناله‌های جانکاه در آن مراسم سوگواری، لرزه بر اندام همه حاضران می‌انداخت و فضای سنگینی در محیط ایجاد کرده بود.