نجاح

لغت نامه دهخدا

نجاح. [ ن َ ] ( ع اِمص ) پیروزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). فیروزی. ( دهار ) ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ) ( مهذب الاسما ). کامیابی. کامروائی. ظفر. فوز. ( یادداشت مؤلف ): سلطان به جناح نجاح و بر فر و بال اقبال روی به غزنه آورد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 295 ).
بزرگ بارخدایا تو ملک و دولت را
چو عقل مایه عونی چو بخت اصل نجاح.مسعودسعد.|| رستگاری. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( غیاث اللغات ) ( مهذب الاسما ). نجات. رجوع به شواهدذیل معنی قبلی شود. || ( مص ) پیروز شدن. نجح. ( از منتهی الارب ). || برآمدن حاجت. ( ازمنتهی الارب ). روایی حاجت. ( غیاث اللغات ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). به حاجت رسیدن. ( فرهنگ نظام ). رواشدن حاجت. ( تاج المصادر بیهقی ): در طلب رفو این خرق و رتق این فتق به هر مدخل فرورفت و به نجاح ِ مقصود و به حصول مطلوب موصول نشد. ( ترجمه تاریخ یمینی 156 ). و همه به نجاح ِ مطلوب و رواج مرغوب رسیده. ( ترجمه تاریخ یمینی 337 ). || آسان گردیدن کار. ( از منتهی الارب ). آسان شدن. ( فرهنگ نظام ).
نجاح. [ ن َ ] ( اِخ ) ملقب به المؤید. مملوک حبشی بود و به سال 412 هَ. ق. از طرف سلسله بنی زیاد به حکومت زبید رسید و تا سال 452 حکومت کرد. وی مؤسس سلسله بنی نجاح زبید است. رجوع به طبقات سلاطین اسلام ص 82 و الاعلام زرکلی ج 3 شود.

فرهنگ معین

(نَ ) (اِمص. ) پیروزی، رستگاری.

فرهنگ عمید

۱. پیروزی.
۲. رستگاری.

فرهنگ فارسی

ملقب به الموید مملوک حبشی و آخرین حاجب سالار سلسله بنی زیار در زبید و موسس خاندان بنی نجاح است. در سال ۴۱۲ ه.ق. بحکومت زبید رسید.
پیروزشدن، کامیاب شدن، پیروزی، رستگاری
( مصدر ) ۱ - پیروزشدن.۲ - کامیاب گشتن بحاجت خودرسیدن.۳ - آسان گردیدن کار.۴ - ( اسم ) پیروزی: سلطان بجناح نجاح وپر فروبال اقبال روی بغزنه آورد.۵ - کامیابی روایی حاجت: وهمه بنجاح مطلوب ورواج مرغوب رسیده.
مقلب به الموید مملوک حبشی بود و بسال ۴۱۲ هجری قمری از طرف سلسله بنی زیاد به حکومت زبید رسید و تا سال ۴۵۲ حکومت کرد وی موسس سلسله بنی نجاح زبید بود.