میزه

میزه. [ زَ / زِ ] ( اِ ) میان زین. ( لغت فرس اسدی ). میان زین و خانه زین. ( ناظم الاطباء ). میان زین بود. ( فرهنگ اوبهی ). میان زین اسب را گویند که خانه زین باشد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( از شعوری ج 2 ورق 366 ).
میزه. [ زَ / زِ ] ( اِ ) بول. میزک. رجوع به میزک شود.
- میزه کردن؛ بول کردن. شاشیدن. ادرار کردن.

(زَ یا زِ ) (اِ. ) میان زین اسب، خانة زین.
(زَ یا زِ ) (اِ. ) شاش، ادرار، میز.

میان زین اسب خانه زین.

میان زین اسب، خانة زین.
شاش، ادرار، میز.

💡 میزها خوب و پرده ها مرغوب حوضم از سنگ و آینه سنگین

💡 مذهب ایشان بوداگرایی شاخه هینه‌یانه، دائوگرایی و آمیزه‌ای از جان‌گرایی و نیاپرستی است.

💡 برو به عدلیه تا بی‌تمیزها بینی که مرده‌شوها در پشت میزها بینی