لغت نامه دهخدا
میروک. ( اِ ) مور خرد و مورچه. ( ناظم الاطباء ). مورچه. ( از شعوری ج 2 ورق 364 ). مورچه بود. ( لغت فرس اسدی ) ( فرهنگ اوبهی ). به معنی مورچه باشد. ( انجمن آرا ). به معنی مورچه باشد و بدل مورک است. ( آنندراج ). به معنی مورچه باشد که مصغر مور است و از حشرات الارض باشد. ( برهان ). مورک. مورچه. مور خرد. ( یادداشت لغت نامه ). در لغت نامه اسدی می نویسد: میروک مورچه بود و بیت عنصری را شاهد می آورد: چو میروک را سال...؛ ولی بی شبهه این میروک، حیوانی مانند ققنس و امثال آن بوده است، چه هیچ کس تاکنون عمر مورچه را هزار سال نگفته است و مشهودات بشر از اول این بوده است که سالی نیمی از سکنه ٔیک قریه نمل می مرده اند و پوست مردگان را دیگران به خارج لانه می ریخته اند. ( یادداشت مؤلف ):
چو میروک را سال گردد هزار
برآرد پر از گردش روزگار.عنصری.
