مکافی

مکافی. [ م ُ ] ( ع ص ) مساوی و برابر. ( غیاث ) ( آنندراج ). هم کفو و برابر و مساوی و هر چیزی که برابر چیزی گردد تا مانند آن شود. ( ناظم الاطباء ). || کیفردهنده. مجازات کننده. جزادهنده: چون جنایتی نهی متعمد را از ساهی و مکافی را از بادی تمییز کنی. ( مرزبان نامه چ قزوینی ص 167 ). می گفتم عالم را آفریدگاری است مجازی و مکافی رحیم، نیکوکاران را ثواب دهد و بدکرداران را جزا رساند. ( جوامعالحکایات ).
مکافی ٔ. [ م ُ ف ِءْ ] ( ع ص ) برابر و گویند: هذا مکافی له؛ یعنی این مساوی آن است. مُکافِئة. ( منتهی الارب ). مساوی و برابر. مکافئة. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مکافئتان شود. || هر چیز که برابر چیز دیگر گردد چنانکه همانند آن شود. ( منتهی الارب ).

(مُ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - مکافات کننده، پاداش دهنده. ۲ - مساوی، برابر.

پاداش دهنده یا کیفردهنده.

( اسم ) ۱ - مکافات کننده پاداش دهنده: می گفتم عالم را آفریدگاریست مجاری کریم و مکافی رحیم نیکوکاران را ثواب دهد و بد کرداران را جزا رساند. ] ( جوامع الحکایات ۲ ) ۱۱٠ - ۱٠۹:۱ - آنچه با شیئی دیگر معادل باشد مساوی برابر.

💡 و قال (ص) لیس الواصل بالمکافی و لکن الواصل من اذا قطعت رحمه وصلها.

💡 ای تو کرده ظلمها چون خوش‌دلی از تقاضای مکافی غافلی