مولع

مولع. [ ل َ ] ( ع ص ) نعت است از ایلاع به معنی آزمند کردن و برانگیختن. ( منتهی الارب ). صیغه اسم مفعول به معنی حریص گردانیده شده. ( غیاث ) ( آنندراج ). حریص. ( دهار ). حریص و آزمند. ( ناظم الاطباء ). آزمند. وَلِع. ولوع. آزور. سخت حریص. باولع. ( یادداشت مؤلف ): از شعرا ازرقی بدین صنعت [ تشبیه ] مولعتر بوده است. ( المعجم ص 257 ). || آرزومند و مشتاق و بسیار مایل از روی خشم و قهر. باطمع. طمعکار. ( ناظم الاطباء ). شیفته. سخت مشتاق. ( یادداشت مؤلف ): ولیکن با ایشان مولع مباش. ( منتخب قابوسنامه ص 35 ). و عظیم مولع بود بر کار بنا و عمارت فرمودن. ( مجمل التواریخ و القصص ). آفت ملک شش چیز است:... مولع بودن به زنان. ( کلیله و دمنه )

آزمند و حریص شده به چیزی.

آزمندوحریص گردانیده به چیزی
( اسم ) حریص آزمند: [ و از شعرا ازرقی بدین صنعت ( تشبیه ) مولع تر بوده است. ] توضیح غالبابدین معنی مولع ( بکسرلام ) خوانند و درست نیست زیرا بمعنی مذکور [ اولع ] ( مجهولا ) استعمال شود.
ملمع و پیسه ٠

💡 در پرستیدن بت‌رویان از بس مولع راست پنداری آن ‌یک صنم این یک شمنست

💡 بر کشتن حسود تو مولع چو آسمان کس در جهان ندیده و نشنیده در سمر

💡 دلا تو راست بگو دوش می کجا خوردی که از پگاه تو امروز مولعی به سرود