موشکاف

موشکاف. [ ش ِ ] ( نف مرکب ) موی شکاف. موشکافنده. شکافنده مو. که سخت تیز است به حدی که موی را می شکافد. کنایه از برندگی بسیار دم و حد چیزی برنده چون شمشیر و کارد و غیره:
پیکان تیرمه سپر موشکاف او
چون موی سر فروزند از فرق فرقدان.خواجوی کرمانی. || دقیق و بادقت و نکته سنج و آن که با دقت بسیار کار می کند. ( ناظم الاطباء ). نهایت هوشیار در کارها.کسی که کارها را به کمال دقت و هوشیاری سرانجام دهد. ( یادداشت مؤلف ):
موشکافان صحابه جمله شان
خیره گشتندی در آن وعظ و بیان.مولوی.عاجز از موی میانت مردمان موشکاف
مضطر از درک دهانت مردمان خرده بین.وحشی بافقی.ز طبع موشکافم شانه پشت دست می خاید
به گردم کی رسد همچون صبا بر بادپیمایی.صائب تبریزی ( از آنندراج ).مانده در عقده حیرت نفس موی شکاف
بوسه چون راه برد لعل شکرخای ترا.صائب تبریزی ( از آنندراج ).و رجوع به موشکافی و مو شکافتن شود.

شخص باریک بین که در امری دقت و باریک بینی کند.

کنایه ازشخص باریک بین که درامری دقت وباریک بینی کند، موشکافی: باریک بینی ودقت بسیاردرکاری
( صفت ) آنکه با دقت بسیار کار کند: دقیق باریک بین: [ عاجز از موی میانت مردمان مو شکاف مضطر از درک دهانت مردمان خرده بین ] ( وحشی. چا. امیر کبیر. ۲۵٠ )

💡 موشکافی بی حضور قلب صائب مشکل است جمع کن خود را و آن زلف پریشان را ببین

💡 همچو مویی شد تنم وز غم شکافم سینه را در خیال آن میان من موشکافی میکنم

💡 نگاه موشکافان بی خبر بود از دهان او نشد تاخط مشکین چون لب پیمانه دمسازش

💡 خیال موشکافان سربرون ناورد از جایی مگر خط آورد بیرون سر از راز دهان تو

💡 بر تیغ حدت طبع در جمع موشکافان ما جوهریم ازان رو در قید پیچ و تابیم