موئین

موئین. ( ص نسبی ) منسوب به مو. مویین. مویی. رجوع به مویین شود.

💡 موئینه به بر کردی و بی ذوق تپیدی آنگونه تپیدی که بجائی نرسیدی

💡 غرق بودش در زره بالا و دوش در میان سینه دل موئینه پوش

💡 ز فکر پیران موئین زره اگر بافند درید نتوان با تیغ پهلوان جوان

💡 که از جنس موئینه و آستر بود زیرشان اسبها سر بسر

💡 خصم اگر آغاز فرعونی نماید کلک موئینش بر آید چون چلیپا