منم منم

(مَ نَ. مَ نَ ) (اِمر. ) (عا. ) خودستایی، لاف زدن.

(عا.)
خودستایی، لاف زدن.

💡 خاک است خاک، در لحد، اکنون نه اوست او! آنکس که از غرور همیزد منم منم!

💡 بدشمنم منما رخ از آنکه اعمی را ز حسن و منظر و از لذت و لقا چه خبر

💡 منم منم زده در دل ز عشق یار آتش گمان مبر که یک آتش که صدهزار آتش

💡 منم منم که ز جور تو آگهی دارم تویی تویی که ز حال دلم نیی آگاه

💡 اگرچه نیست تویی ومنی میان من وتو منم منم بتو لایق تویی تویی بمن اولی