کلمهی «منفردی» در فارسی به معنای بودن در حالت «تنهایی» یا «مجردی» است. این واژه از ریشهی «منفرد» به معنای تنها و یگانه گرفته شده است. به طور کلی، منفردی به وضعیتی اطلاق میشود که فرد در آن تنها است و ارتباط مستقیمی با دیگران ندارد. این حالت میتواند به صورت فیزیکی یا اجتماعی باشد، به این معنا که فرد در محیطی تنها قرار گرفته یا از نظر اجتماعی جدا از دیگران است. واژه منفردی در بیشتر مواقع به مفهومی منفی یا در ارتباط با احساس انزوا و جدایی مطرح میشود، اما گاهی نیز میتواند به معنای استقلال یا خودکفایی باشد. در معنای دیگر، منفردی میتواند به حالت مجرد بودن یا عدم وابستگی به رابطهای خاص اشاره داشته باشد.
منفردی
لغت نامه دهخدا
منفردی. [ م ُف َ رِ ] ( حامص ) تنهایی و مجردی. ( ناظم الاطباء ). منفرد بودن. حالت و چگونگی منفرد. رجوع به منفرد شود.
فرهنگ فارسی
ماخوذ از تازی تنهایی و مجردی.
جمله سازی با منفردی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هیچ نظریهٔ منفردی نیست که بهطور قطعی انگیزههای تجاوز را توضیح دهد. انگیزههای متجاوزین میتواند چند عاملی باشد و مورد بحث هستند. چند عامل که پیشنهاد شدهاند شامل: خشم، میل به قدرت، دیگرآزاری، ارضای جنسی و فشارهای تکاملی است.
