منعی

منعی. [ م َ عا ] ( ع اِ ) ( از «ن ع ی » ) خبر مرگ. منعاة. ج، مناعی. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
منعی. [ م َ عا ] ( ع اِ ) ( از «م ن ع » ) بازداشت و بازایستاد. اسم است. ( منتهی الارب ). بازداشت و امتناع و بازایستادگی. ( ناظم الاطباء ). اسم است به معنی امتناع. ( از اقرب الموارد ).
منعی. [ م َ عی ی ] ( ع ص نسبی ) بسیارخورنده خرچنگ. ( منتهی الارب ). بسیارخورنده خرچنگ و آن نسبت است به مَنع به معنی خرچنگ. ( از اقرب الموارد ). || نزد نحویان، نامی است از نامهای غیر منصرف. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ).

بسیار خورنده خرچنگ. بسیار خورنده خرچنگ و آن نسبت است به منع به معنی خرچنگ. یا نزد نحویان نامی است از نامهای غیر منصرف.

💡 نیست منعی نعمت خوان کریمان را سلیم از بتان لاله رخسار و گل و مل نگذری

💡 و گفت: علامت یقین آن است که بسی مخالفت کند خلق را در زیستن و به ترک مدح خلق کند، و اگر نیز عطایی دهند و فارغ گردد از نکوهیدن ایشان را اگر نیز منعی کنند.

💡 توهم ای دیده نگه کن به رخش منعی نیست گر گدا گوشه ای از نان توانگر شکند

💡 دست منعی که فشاندند بزرگان به فقیر پشت پایی است که بر دولت پاینده کردند

💡 عقل وارون ز تمنای تو منعی می‌کرد عشق می آمد و او نیز مسخر می‌شد

💡 در آن محیط کرم، دور باش منعی نیست کف از سبکسری خود به ساحل افتاده است