مندو

لغت نامه دهخدا

مندو. [ م َ دُ / م َ ] ( اِخ ) نام شهری در هندوستان. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). || قلعه ای است بر کوه رفیع به مالوه و سالها دارالملک آن دیار بوده و آن را شادی آباد می خواندند. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ).

جمله سازی با مندو

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 جنید او را تو اکنون دان ز مندوست حقیقت حق نگر او را که حق اوست

💡 صد حاتمْ ته خوانِ کرمْ شَرمندوئِهْ مردی بکن (هکن) که جوینده یابندوئِهْ،

💡 تا سال ۱۸۱۲ م. مندوزا بخشی از استان کوردوبا بود و تا سال ۱۸۲۰ با نام استان کویو خوانده می‌شد.

💡 رودهای جاری در مندوزا: رودهای دساگادرو، مندوزا، تونویان، دیامانته و آتوئل

💡 ولی فایز از این گیسو حذر کن که همندویش رسن باز است و غماز

💡 ز خرخیز و سمندور و ز قیصور بیارد بوی مشک و عود و کافور

چوسی یعنی چه؟
چوسی یعنی چه؟
باوانم یعنی چه؟
باوانم یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز