منابر

منابر. [ م َ ب ِ ] ( ع اِ ) ج ِ منبر. ( غیاث ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ): آنجا منابر بسیار و همیشه حضرت بوده است. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 679 ). نخست بر منابر نام ما برند به شهرها... آنگاه به نام وی. ( تاریخ بیهقی ). منابر اسلام را شرقاً و غرباً به فر و بهای القاب میمون و زینت نام مبارک شاهنشاهی مزین گرداناد. ( کلیله و دمنه ).
شکلهاشان در مخارج، نقش نفس ناطقه
ذاتهاشان بر منابر شرح شرع مصطفی.سنائی ( دیوان چ مصفا ص 33 ).مذکران طیورند بر منابر باغ
ز نیم شب مترصد نشسته املی را.انوری ( دیوان چ مدرس رضوی ص 1 ).هر ساعت و لحظه، زبان را منادی دروازه دهان وقلم را خطیب منابر بنان می دارد. ( منشآت خاقانی چ محمد روشن ص 127 ). خطیب منابر دعا و منادی جواهر ثنا هرچه از دار ملک پادشاه دورتر افتد، بر فسحت و بسطت ملک پادشاه دلالت کند. ( منشآت خاقانی ایضاً ص 228 ). منابر بلاد آفاق به القاب و خطاب عالی آراسته گردد. ( سندبادنامه ص 10 ). تا منابر اسلام به فر القاب همایون او منور گشت. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 237 ).
مساجد شده خندق پارگین
منابر شده هیزم شوربا.
کمال الدین اسماعیل ( دیوان چ حسین بحرالعلومی ص 256 ).
اول اردیبهشت ماه جلالی
بلبل گوینده بر منابر قضبان.سعدی ( گلستان ).رجوع به منبر شود.

(مَ بِ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ منبر.

= منبر

جمع منبر
( اسم ) جمع منبر: [ اول اردیبهشت ماه جلالی بلبل گوینده بر منابر قضبان... ] ( گلستان. چا. فروغی. بخ. ۷ )

جِ منبر.

💡 سرافراز و سپهدار از پی آنک بود هر دو ستایش را منابر

💡 قال النبی (ص): «اذا کان یوم القیمة وضعت منابر من نور مطوّقة بنور عند کلّ منبر ناقة من نوق الجنة ینادی مناد: این من حمل کتاب اللَّه اجلسوا علی هذه المنابر فلا روع علیکم و لا حزن حتّی یفرغ اللَّه ممّا بینه و بین العباد، فاذا فرغ اللَّه من حساب الخلق حملوا علی تلک النوق الی الجنّة»

💡 سعادت همنشینت در مجالس هدایت هم حریفت بر منابر

💡 بشکر تو منابر در محافل ز خلق تو مجامر در مجامع