ملافه

ملحفه، روتختی

ملافه. [ م َ ف َ / ف ِ ] ( از ع، اِ ) مأخوذ از ملحفه تازی و به معنی آن و گردپوش و فرغل. ( ناظم الاطباء ). مصحف ملحفه، پارچه ای سفید یا جز آن که بر یک روی لحاف پیوند کنند تا لحاف شوخگن نشود. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
زندصد لاف در زیر ملافه
که جمهوری شود دارالخلافه.بهار.و رجوع به ملحفة شود.

(مَ فِ ) (اِ. ) گرفته شده از «ملحفة » عربی به معنی پارچة سفیدی که روی لحاف یا تشک می کشند.

پارچۀ سفیدی که روی لحاف یا تشک می کشند، متیل.

پارچه سفیدی که روی لحاف یاتشک می کشند، ماخوذازملحفه یاملف عربی، متیل هم میگویند
( اسم ) پارچه سفیدی که روی تشک یا لحاف کشند: [ وقتی خواستی بخوابی ملافه و گاهی شمد و گاهی زیر گوشی ( عبا ) گاهی و ناز بالش میشود. ] ( جمال زاده. سر و ته یک کرباس ۲۱۶:۲ ): [ زند صد لاف در زیر ملافه که جمهوری شود دارالخلافه. ] ( بهار۳۶٠:۲ )

lenzuolo
گرفته شده از «ملحفة» عربی به معنی پارچة سفیدی که روی لحاف یا تشک می‌کشند.