لغت نامه دهخدا
مقشور. [ م َ ] ( ع ص ) پوست دورکرده. ( ناظم الاطباء ). پوست کرده. پوست کنده.پوست بازکرده. مقشر. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
مقشور. [ م َ ] ( ع ص ) پوست دورکرده. ( ناظم الاطباء ). پوست کرده. پوست کنده.پوست بازکرده. مقشر. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) از پوست جدا کرده شده، پوست کنده.
پوست کنده. پوست باز کرده.
از پوست جدا کرده شده، پوست کنده.
💡 بیندازی عظام و لحم و شحمم رگ و پی همچنان و جلد مقشور