لغت نامه دهخدا
مقسط. [ م ُ س ِ ] ( ع ص ) دادگر. ( مهذب الاسماء ) ( دهار ). عادل و دادگر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). راست بخش. ( السامی ) ( مهذب الاسماء ). ج، مقسطین: فاصلحوا بینهما بالعدل و اقسطوا ان اﷲ یحب المقسطین. ( قرآن 9/49 ). و ان حکمت فاحکم بینهم بالقسط ان اﷲ یحب المقسطین. ( قرآن 42/5 ).
مقسط. [ م ُ س ِ ]( اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی. ( مهذب الاسماء ).