مصاع

مصاع. [ ] ( ع اِ ) زعرور است. ( تحفه حکیم مؤمن ). رجوع به زعرور شود.
مصاع. [ م ِ ] ( ع مص ) مماصعت. جدال کردن. ( یادداشت مؤلف ). به یکدیگر شمشیر زدن. جنگ کردن. با هم کشش کردن و پیکار و خصومت نمودن. مماصعة. ( منتهی الارب ). و رجوع به مماصعت شود.
مصاع. [ م َص ْ صا ] ( ع ص ) مرد سخت شمشیرزننده. مصع [ م َ ص ِ / م َ ].

(مَ صَّ ) [ ع. ] (ص. ) مرد سخت شمشیر زننده.

مرد سخت شمشیر زننده.

💡 سوی مصاعد رفعت که نسر واقع شد همای رایت قدر تو مرغ مرعش باد

💡 سوی مدارج مدح تو بال خاطر سست سوی مصاعد قدر تو پای فکرت لنگ