مشکین نفس

( ~. نَ فَ ) (ص فا. ) ۱ - دارای نفس معطر. ۲ - شیرین سخن.

۱. آن که نفس خوش بو دارد.
۲. شیرین سخن.

( اسم ) ۱ - آنکه دارای نفس معطر است ۲- کسی که شیرین سخن و خوش گفتار است.

دارای نفس معطر.
شیرین سخن.

💡 ای بسا، کز آتش سودای آن مشکین نفس دود پیچاپیچ من زین آبگون چنبر گذشت

💡 بادها مشکین نفس شد ابرها گوهرنثار خوش به آیین تمام امسال می آید بهار

💡 مشکین نفس از شوق تو شد قاسمی، آری با طیب موالات تو عطار توان بود

💡 یک شب نسیم زلفت از حلقه شنودم مشکین نفس برآمد آن دم ز سینه دودم

💡 ز امتزاج خاک یابی باد را مشکین نفس در مزاج لاله بینی آب را آتش شعار

💡 من و با یکدوسه مشکین نفس صاحب طبع من و با یکدوسه شکر سخن شیرین کار