مزاق

مزاق. [ م ِ ] ( ع ص ) ناقة مزاق؛ شتر ماده نیک تیزرو. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

شتر ماده نیک تیز رو

مزاح، شوخی.

💡 کام ما تلخ ماند از بعدت نرسد شهر فربت ار بمزاق

💡 چون یکی زان میوه برد اندر دهن شد مزاق خواجه زان تلخ و وژن

💡 در فراقم یاد آنشب همچو آب و آتش است در مزاقم حسرت آن لب چو شیر و شکر است