مربط

مربط. [ م َ ب َ / م َ ب ِ ] ( ع اِ ) جای بستن چارپایان. ( از متن اللغة ). اصطبل:
یارب مرا برون بر ز اینجا که حیف باشد
یوسف به مهبط چه، عیسی به مربط خر.شرف شفروه.خواهم ز بخت یکدلش در عرش بینم منزلش
زرادخانه بابلش مربط خراسان بینمش.خاقانی.
مربط. [ م ِ ب َ ] ( ع اِ ) آنچه ستور رابه وی بندند. ( از آنندراج ) ( از متن اللغة ) ( از منتهی الارب ). رسن. ( مهذب الاسماء ). ریسمان یا زنجیری که ستور را بدان بندند. || زنجیر؛ چند مربط فیل، چند زنجیر فیل. ( یادداشت مؤلف ). از زنجیر مراد حیوان است معادل رأس، برای اسب و استر و غیره: پانزده مربط فیل او را که از بهر ذخیره ایام و عدت اوقات خصام اندوخته بود بستد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 336 ). سی مربط فیل تقریر رفت که از نخب افیال خویش به خدمت فرستد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 293 ). در مقدمه لشکر او قریب دویست مربط فیل بود که از دیار هند غنیمت یافته بود. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 106 ).

(مَ بِ ) [ ع. ] (اِ. ) جای بستن.

جای بستن چهارپایان.

( اسم ) ۱- محل بستن چاپاین جمع: مرابط. ۲- واحد برای شمارش فیل: و حالی را بهزار هزار دینار شاهی و پنجاه مربط فبل برطریق فدیه از وی راضی شود.
جای بستن چارپایان

جای بستن.

💡 از سوی عرشی که بودم مربط او شهوت مادر فکندم که اهبطوا