محتوی

محتوی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از احتواء. گرداگرد فراگیرنده و از هر سوی به چیزی فرازآینده. ( از منتهی الارب ). فراگیرنده و کسی یا چیزی که فرا می گیرد. فرازآینده بر چیزی. ( ناظم الاطباء ). گرداگرد گیرنده. ( غیاث ) ( آنندراج ). محیط شونده. ( آنندراج ). || شامل شونده. ( ناظم الاطباء ). دربردارنده. || گردآورنده و جمعکننده. ( منتهی الارب ):
بی ز استعداد بر کانی روی
بر یکی حبه نگردی محتوی.مولوی.
محتوی. [ م ُ ت َ وا ] ( ع ص ) نعت مفعولی از احتواء. محصور و محاط و گرداگرد فروگرفته شده. || در برداشته شده. جمعآمده. گرد شده.
- محتوای چیزی؛ درون و داخل آن. آنچه در آن است.

(مُ تَ ) [ ع. ] (اِفا. ) حاوی، شامل.

چیزی که چیز دیگر را دربر دارد، دربرگیرنده.

گردفروگیرنده، چیزی که چیزدیگررادربردارد
( اسم ) گرداگرد گیرنده فرا گیرنده حاوی شامل.
گرداگرد فرا گیرنده

concetto
contenuto
حاوی، شامل.

💡 آنچه در فرقان و قرآن منطوی است حمد و مجدت جمله بر آن محتوی است

💡 آنچه در آفاق و انفس محتوی است جمله در انسان کامل منطوی است

💡 در مکان است محتوی به جهات همچو ما ممکن است و ناقص ذات

💡 الواح بارو، از نظر اطلاعاتی که می‌توان از محتویات محدودشان که تنها معاملات حکومتی هخامنشیان پیرامون مواد غذایی را ثبت کرده‌اند استنباط کرد باید مورد توجه قرار گیرند.