محارم

محارم. [ م َ رِ ] ( ع اِ ) ج ِ مَحرَم. || ج ِ محرمة [ م ُ رُ / م ُ رَ ]. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به محرم و محرمة شود. || حرام کرده های خدا. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || محارم اللیل؛ مخاوف شب که بددلان را از رفتن باز دارد. ( منتهی الارب ). || کسانی که نکاح آنها حرام باشد. مانند مادر و خواهر و خاله و عمه و دختر و جز آنان. ( ناظم الاطباء ).

(مَ رِ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ محرم.

= مَحرم

جمع محرم
۱ - حرامها. ۲ - کسانی که نکاحشان حرام باشد خویشان نزدیکان.

مجنون نامه
رجوع شود به:غیرت کرمانشاهی،عبدالکریم (همدان ۱۲۵۷ـ۱۳۳۵ش)

[ویکی فقه] محارم، جمع مَحْرَم، یعنی کسانی که به دلیل خویشاوندی، هرگز نمی توانند با یکدیگر ازدواج کنند.
قرابتی که موجب محرمیت می شود بر سه گونه است؛ نَسَبی، رضاعی و سببی.
محارم نَسَبی
هفت دسته از مردان و زنان فامیل به شرح زیر با یکدیگر محرمند:۱.مادر، مادربزرگ پدری و مادری به بالا پدر، پدر بزرگ پدری و مادری به بالا۲.دختر و نوه های دختری و پسری تا آخرپسر و نوادگان پسری و دختری تا آخر۳.خواهربرادر۴.دختر خواهر و نوادگان او تا آخر پسر برادر و نوادگان او تا آخر۵.دختر برادر و نوادگان او تا آخرپسر خواهر و نوادگان او تا آخر۶.عمّه و عمّه های پدران و مادران به بالا عمو و عموهای پدران و مادران به بالا۷.خاله و خاله های پدران و مادران به بالادایی و دایی های پدران و مادران به بالا.
محارم نسبی از طریق پدر یا مادر
در دسته های یادشده تفاوتی نیست بین این که افراد از طریق پدر و مادر یا از طریق یکی از آن ها با یکدیگر خویشاوند باشند.
حرمت ازدواج و نسب شرعی
...
[ویکی شیعه] مَحارِم (جمع مَحرَم) خویشاوندانی که ازدواج با آنان حرام بوده و احکام حجاب برای آنان لازم نیست. محارم و احکام آن در آیات ۲۳ سوره نساء و ۳۱ سوره نور آمده است. این واژه اصطلاحی فقهی است که در باب های متعدد فقه نظیر ازدواج، طلاق و احکام اموات از آن سخن به میان آمده است.
بر اساس متون فقهی نسب، ازدواج و رضاع از اسباب محرمیت معرفی شده اند.
مَحْرَم، از رَحِم گرفته شده و ذو رَحِم به معنای خویشاوندان است. محرم به کسانی گفته می شود که بین آن ها نسبتی وجود دارد و ازدواج میان آنان برای همیشه جایز نیست. به این نسبت محرمیت گفته می شود.

جِ محرم.

💡 وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا علی طاعة اللَّه و اجتناب معاصیه و قیل: علی ما صبروا علی الفقر و الصّوم و الجوع. و فی الخبر سئل رسول اللَّه (ص) عن الصّبر. فقال: «الصّبر اربعة: اوّلها الصّبر عند الصّدقة الاولی، و الصّبر علی اداء الفریضة، و الصّبر علی اجتناب محارم اللَّه، و الصّبر علی المصائب»

💡 این عنوان اغلب به عنوان تفسیری در مورد قدرت مخرب میل و عواقب غم‌انگیزی که می‌تواند از شهوت کنترل‌نشده ناشی شود تفسیر می‌شود. همچنین نشان می‌دهد که نمایشنامه قصد دارد احساسات اخلاقی مخاطب خود را شوکه کند و به چالش بکشد، زیرا زنا با محارم موضوعی تابو در جامعه است.

💡 در سال ۱۳۰۸ هجری قمری (۱۲۶۹ یا ۱۲۷۰ خورشیدی) منشی‌باشی ولیعهد شد و سه سال بعد لقب ثقةالدوله گرفت. پس از آن‌که در سال ۱۲۷۵ مظفرالدین میرزا به تخت نشست و محمدعلی میرزا ولی‌عهد شد، میرزا ابوالفتح با لقب وکیل‌الملک رئیس دفتر مخصوص و مهردار محمدعلی میرزا و یکی از محارم و نزدیکان او شد و امور مالی و اداری ولی‌عهد کاملاً زیر نظر او بود.